Tester migawki - prototyp

[miki11]

Wykonałem pierwszy prototyp testera migawki opierając się na tym źródełku:

https://projecthub.arduino.cc/hiroshoot ... 4#section6

W odróżnieniu od Autora użyłem Arduino Uno R3 (co jest w pełni akceptowalne), dlatego musiałem delikatnie "edytować" połączenia fizyczne i kod źródłowy. Po pierwszych testach mam pełną ambiwalencję Z jednej strony czasy długie (1s - 1/30s) mierzy dokładnie, ale im krócej, tym pomiar jest obarczony coraz większym błędem. Przy skrajnie krótkich czasach otrzymujemy wynik 2-2,5 raza większy od oczekiwanego (1/500s daje wynik ok. 1/300, a 1/1000 około 1/400-1/450). W badaniu prototypu brały udział trzy aparaty różnych marek (Canon A-1, Olympus OM-2N, Minolta Dynax 807si) przetestowane z filmem (Minolta ma u mnie długi pozytywny staż, zawsze produkuje film o 36 równo naświetlonych klatkach). Olympus natomiast był testowany na fabrycznym urządzeniu testowym u Kolegi Z_photo, więc też mam silne podstawy, aby ufać w jego prawdomówność (oczywiście Olympusa ). Poza tym jest znikome prawdopodobieństwo, że trzy różne aparaty (w różnych epok technologicznych) będą dawały podobnie błędne wyniki przy krótkich czasach migawki. Już 1/125s daje wynik ok. 1/100s.

W prototypie użyłem zalecanego przez Autora typu szybkiego fototranzystora, w jego nocie katalogowej można wyczytać, że jest w stanie zareagować w czasie 1/100000s. Co prawda jest to produkcja chińska, japońskie oryginały (JRC) z tymi samymi oznaczeniami nie są już dawno dostępne.

Pomiaru dokonałem przy świetle dziennym, być może wieczorem wyjdzie coś innego. Gdyby jednak chodziło o światło (że się tak wyrażę) ambientowe, tester mierzyłby cały czas, tymczasem bez oświetlenia przez silne, dość skupione światło LED nie "widzi" uśmiechniętych fotonów z okna.

Piszę o tym, bo być może ktoś z Was już przerabiał temat i ma jakieś lekarstwo na wyleczenie z opisanej niedokładności wskazań. To pierwszy krok, być może udałoby się wykonać odczyt z 3 lub nawet 5 punktów tzw. "pełnej klatki". Oczywiście migawki centralne to zupełnie inna bajka...

[Z_photo]

... tymczasem bez oświetlenia przez silne, dość skupione światło LED nie "widzi" uśmiechniętych fotonów z okna.

Światło nie musi być skupione - w tym moim fabrycznym testerze jest rozproszone, zhomogenizowane w komorze mieszającej w kształcie kuli. Nadto jest to światło podczerwone, co powoduje że na pomiar nie wpływają warunki świetlne w otoczeniu.

Przy testowaniu migawek szczelinowych istotne są natomiast dwie kwestie:

• sonda pomiarowa powinna być usytuowana jak najbliżej kurtyn migawki,

• otworek przez który światło wpada do sondy powinien mieć najmniejszą jak to możliwe średnicę - im większy jest stosunek szerokości szczeliny pomiędzy kurtynami do średnicy otworka tym lepiej - wraz ze zwiększaniem tej relacji spada względny błąd pomiaru. W urządzeniu którym dysponuję sonda zawiera czujniki przykryte płytką z dziurkami niewiele większymi niż zostawia szpilka.

Wspomniana odległość i średnica otworka (lub otworków - w urządzeniach wielokanałowych) to parametry tym bardziej krytyczne, im krótszy czas ekspozycji mierzymy.

[miki11]

Podałeś bardzo dobry trop do sprawdzenia. Przy szerokim kącie widzenia fototranzystor zarejestruje światło padające przez wąską szczelinę migawki (krótkie czasy) przez cały czas przebiegu tej szczeliny wzdłuż klatki filmu. A to będzie rzeczywiście dłuższy czas przyjmowania fotonów. Rozwiązaniem jest prawdopodobnie zawężenie kąta światła padającego na fototranzystor do niezbędnego minimum oraz maksymalne możliwe zbliżenie go do migawki. Jednym słowem to co elektronik lubi najbardziej: mechaniczna część projektu