a
- Aparat fotograficzny
-
Aparat fotograficzny, potocznie aparat – urządzenie służące do wykonywania zdjęć fotograficznych. Pierwowzorem aparatu fotograficznego było urządzenie nazywane camera obscura.
Tradycyjny aparat fotograficzny jest urządzeniem przystosowanym do naświetlania materiału światłoczułego, umieszczanego we wnętrzu aparatu w postaci zwiniętej błony, wymiennej kasety z błonami ciętymi, lub też kliszy szklanej. Obecnie aparaty fotograficzne na błony małoobrazkowe są wypierane przez aparaty cyfrowe, gdzie elementem światłoczułym jest matryca z elementami fotoelektrycznymi.
Najważniejsze etapy rozwoju
- ok. 1500 – camera obscura
- 1887 - 1889 – wprowadzenie błony zwojowej (H. Goodwin, G. Eastman)
- 1925 – aparat małoobrazkowy na błonę 35 mm Leica (O. Barnack)
- 1929 – lustrzanka dwuobiektywowa Rolleiflex (Rollei Werke, Franke und Heidecke)
- 1936 – lustrzanka jednoobiektywowa małoobrazkowa (Exakta)
- 1947 – pryzmat pentagonalny
- 1965 – automatyzacja ekspozycji (Konica Auto-Reflex)
- 1977 – automatyzacja nastawiania ostrości
Podstawowe części składowe tradycyjnego aparatu (fotooptycznego)
- obiektyw fotograficzny
- migawka
- korpus światłoszczelny
- układ celowniczy
- mechanizm do przesuwu i wymiany błony fotograficznej
elementy dodatkowe: - gniazdo synchronizacji lampy błyskowej - lampa błyskowa - dalmierz - światłomierz - samowyzwalacz
