Fotograficy, którzy zostali przez autorkę przedstawieni w publikacji, wybrani zostali „według klucza” krakowskiego. Nie jest to żadna wada, co więcej, należało się tego spodziewać. Ewa Kozakiewicz jest dziennikarką krakowską związaną m.in. z Gazetą Krakowską i Przekrojem, za jego krakowskich czasów. Wielu prezentowanych fotografów to jej redakcyjni koledzy. Związki z podwawelskim grodem w książce podkreśla również dobór fotografii. Przynajmniej jedna z prac każdego autora zawiązana jest z Krakowem lub jego mieszkańcami. Klucz krakowski to jednak tylko pretekst. Kilku artystów od dawna w Krakowie nie mieszka, choć bardzo ciepło krakowskie lata wspomina.
W latach 1999 - 2000 w kilku miastach Polski zaprezentowana zostanie monograficzna ekspozycja Zofia Rydet 1911 - 1997. Fotografie. Pomysłodawcą pokazu była zmarła w 1998 r. Urszula Czartoryska, która wyznaczyła zasadniczy zakres pokazu, jak teŜ w ogólny sposób określiła charakter towarzyszącego katalogu, który po jej niespodziewanej i przedwczesnej śmierci został w 1999 r. na nowo opracowany i zmodyfikowany przez niżej podpisanego
W rozwoju portretu fotograficznego wywodzącego się z malarstwa można wyróżnić własną tradycję już w latach 50. i 60. XIX wieku. Nabrał on własnych, charakterystycznych cech stylistycznych już w twórczości Nadara i Etiennea Carjata, a w Polsce Karola Beyera. Do wybitnych portrecistów należeli w końcu XIX i na początku XX wieku Lewis W.Hine i Jacob Riis. W okresie międzywojennym bardzo różne odmiany portretu prezentowali Man Ray, André Kertész, Brassa , Witkacy, Helmar Lerski, August Sander, Aleksander Rodczenko, Cecil Beaton, przedstawiciele F.S.A. (Dorothea Lange, Margaret Bourke-White, Ben Shahn) i wielu innych.
Twórczość Zygmunta Rytki (ur. 1947) wyrasta z neoawangardowych poszukiwań z początku lat 70. kiedy artystom wydawało się, ze można poznać i zanalizować strukturę całego świata, choć swe quasi naukowe operacje przeprowadzali przede wszystkim w zakresie kategorii czasu i przestrzeni. Tam, gdzie wielu zakończyło swe medialne doświadczenia, Rytka dopiero je rozpoczynał.
Poniżej pozwalam sobie przedstawić króciutkie biogramy tych fotografów, którym nazwiska moim zdaniem powinien zapamiętać każdy, kto fotografię traktuje jako swoje ukochane hobby. Niekiedy biogramy te, to przemyślenia niewiele dłuższe niż trzask migawki. Pisałem je na gorąco, pod wpływem chwili i nastroju. Pierwszy trwały obraz na asfalcie syryjskim uzyskał w 1826 r. Nicefore Niepce . Wymagało to 8 godzin naświetlania w świetle słonecznym. Francuz Louis Daguerre opracował praktyczny sposób wykonywania fotografii w 1837 r., co podał do wiadomości publicznej w 1839, w pół roku po pierwszej wystawie Niepc'a. Ekspozycja wymagała wtedy 5-11 min przy bardzo ciemnych obiektywach. Pierwszy obiektyw do aparatu fotograficznego obliczył Petzval w 1841 – jasność obiektywu 3,6. Pozwalało to na skrócenie czasu ekspozycji do ok. 1 min.
Wywoływanie filmu czarno-białego - Adam Świergul
