Wystawa już tradycyjnie składa się z trzech odrębnych ekspozycji. Fotografie studentów roku podstawowego to przede wszystkim prace wykonane w tradycyjnej technice czarno-białej. Oprócz prac z obowiązkowych, klasycznych tematów fotograficznych pojawiają się tu także własne pomysły absolwentów.

Drugą cześć wystawy stanowią dokonania słuchaczy roku warsztatowego. Można tu zobaczyć sporo projektów powstałych w wyniku własnych poszukiwań dróg artystycznych oraz realizacji powstałych w pracowniach autorskich: Magdy Hueckel, Georgii Krawiec, Jowity Mormul, Tomka Sikory czy Pawła Żaka.

Osobną część wystawy zajmuje projekt pt. „Miasto i za miastem” wykonany w pracowni Basi Sokołowskiej. Temat poruszający relację między miastem i obszarem zamiejskim został przez studentów zinterpretowany w odniesieniu do ich osobistych potrzeb i doświadczeń. W rezultacie, powstały prace pokazujące jak dynamiczny i niejednoznaczny jest obraz miasta i tego, co znajduje się poza nim.

Studium przywiązuje dużą wagę do opanowania tradycyjnej techniki fotografii, dlatego czarno-białe prace są wspólnym mianownikiem tej wystawy. Poza tym trudno znaleźć wiele punktów zbieżnych w pracach 66 słuchaczy roku podstawowego i warsztatowego. Ale nie o to w tej wystawie chodzi. Wręcz przeciwnie.

Prezentowane prace pokazują jak różne może być podejście do fotografii. Jak szerokie jest to medium, jak wiele każdy człowiek zainteresowany wynalazkiem Niepce i Talbota może jeszcze powiedzieć. I nie chodzi o wielkie słowa. Z jednej strony uczniowie ZPAF nie pretendują do miana artystów. Z drugiej, nie zgadzają się z twierdzeniem, że „wszystko już w fotografii zostało powiedziane”. A przede wszystkim nie starają się kogokolwiek naśladować. Prezentowane na wystawie prace są tak różne, jak ich autorzy. Jedne poważne, przemyślane, skupione. Inne zabawne, spontaniczne i proste. Wszystkie powstały dlatego, że ich autorzy mieli na to ochotę, ponieważ fotografowanie to ich pasja.